GündemKöşe Yazıları

Misafirperver miyiz?

Konuk sever, misafirleri seven, elinden geldiğince onlara her türlü ikramı, yardımı ve önemi gösteren, misafir ağırlamak ağrına gitmeyen kişi demektir.

Bizim kültürümüzde misafirin rahat etmesi için her türlü çaba sarf edilerek hizmet edilir. Karşılık beklemeden yapıldığı için güler yüz, tatlı din ile konuşmak her şeyden önce gelir. O yüzden kuru ekmek olsun da yeter ki yüzü gülsün deriz.   Çünkü Türk kültürünün ve dinimizin önemli maneviyatlarından biridir misafirperver olmak. Misafir yola çıkmak anlamı taşıdığını bile bile nasıl olur da yola çıkanı yolda bırakıyoruz. En basit örneği, Mersin ve Maraş’tan misafir olarak gelen ve misafirperverlik için elimden geleni yapmak istediğim arkadaşlarım. “Ünye’yi öve öve bitiremedin” bizde dayanamadık geldik dediler. Şahsen böyle bir şeyle karşılaşacaklarını bilseydim değil Ünye’nin güzel yerlerini gezdirmek köye gider orada ağırlardım.

Misafirlerimizi ilk olarak gezip görmeleri için birçoğunuzun yaptığı gibi Ünye’nin cazibe merkezlerinden biri olan Asarkaya Kent Ormanındaki Panorama Kafe ve Restorant’a gittik. Doğası, havası ve manzarası muazzam. Peki ya hizmeti? Alt tarafı 4 çay istendi. 1. Garson tamam efendim hemen getiriyoruz. Bekle bekle çay yok. İkinciye çağırdık yoğunuz hemen geliyor denildi. Yine bekle bekle çay yok. 3 oldu yine yok. Gidip söylemek istedim. Arkadaşlarım onların sorması gerekiyor diye göndermedi. Yine dayanamadık çalışanlardan biri geldi. Misafir olarak gelen kişi “çayımız hala gelmedi, kaç kere söyledik, yaptığınız çok ayıp” demeden kendilerini alamadılar. Haklılarda zaten. Yoğun olabilirler sözümüz yok ancak açıklama yapmaktan bile kaçındılar. Maalesef çaylar içilmeden kalkıldı. O gün orada birçok kişi de bu olumsuzluklar ile karşılandı. Diğer masalara da personelimiz yetersiz cümlelerinin dendiğini duyduk. Olumsuzluğu unutmak için Yunus Emre’ye gidildi.

 

Şeyh Yunus Emre’nin o manevi huzuru bir başka. Ünye’nin manzarası ayaklarının altında, keza Çakırtepe’de öyle. Otur bir kafeye bir nefes almak iste gidilen yerlerden hiçbir farkı yok. Kaba saka hiçbir şey söylemeden masalara konulan menüler. Verilen siparişlerin gelme şekli. Bardakları masaya bırakırken güler yüzlü olmayı geçtik. Bir masaya koyma şekilleri vardı, kaba bir şekilde döke saça. Bu kadar da olmaz artı farz oldu. İşletme sahipleri bunları görmüyor mu. Yiyip içmeyi geçtik insana güler yüz lazım. Bir mütevazilik hoş görü size hiçbir şey kaybettirmez. Aksine daha çok kazandırır. Yeme içme bir kenara dursun bizler böyle mi tanıtıp paylaşacağız Ünye’ nin kültürünü güzelliklerini. Her şeyden önce insanları güler yüzlü cana yakın demeleri gerekmiyor mu gelen misafirlerin. İşletme sahiplerinin bunu bilmesi gerekir. Masaya konulanlarla ağırlanmaz misafirler.

İstediklerini verdin mi verdin tamam. Bu değildir hizmet. Kusura bakmayın lakin eve gelen misafiri ağırlamayı bilmiyorsak çağırmayalım hiç kimseyi. Parmak ile gösterebileceğimiz yerler çok az hepsi bu. Hoşgörünün, güler yüzün, nazik davranmanın kimseye zararı olmaz. Hele ki bu işletmelerde yoksa işlemesin açık ve net. Para kazanmak tamam da insan kazanmakta önemli.

admin

admin

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu